PISMO ŚWIĘTE - informacje W skład Biblii wchodzi: Stary Testament - składa się aż z 46 ksiąg Stronnice Pisma Świętego powstawały w okresie od XII do II wieku p.n.e. Niektórzy badacze twierdzą, że powstawały one od XIII a nawet XV wieku p.n.e. do V wieku p.n.e. Księgi prorockie powstały w IX-VI wieku p.n.e.W II zaś wieku powstały księgi deuterokanoniczne. Wielu Biblistów sądzi, że najstarsze są psalmy 90 i prawdopodobnie 91, Księga Hioba i Księgi MojżeszoweStary Testament opisuję historię i dziedzictwo kulturowe Izraela. Księgi pierwszej części Biblii spisane zostały w języku hebrajskim, aramejskim i greckim (koine). Księgi Starego Testamentu dzieli się na: księgi historyczne księgi profetyczne księgi dydaktyczne Istnieje, równierz inny podział, mający korzenie w judaizmie są to: Pięcioksiąg Mojżeszowy (Tora), Prorocy (hebr. Newiim) i Pisma (Ketuwim). Dla judaizmu najważniejsza jest najstarsza część Biblii – Pięcioksiąg Mojżeszowy, opisuje on  powstanie świata, losy Żydów od czasów Abrahama aż do powrotu z Egiptu do Palestyny, oraz – co dla żydów jest najważniejsze – zawiera podstawowe zasady judaizmu, opisuje sposób sprawowania kultu obchodzenia świąt, oraz szczegółowe zasady odżywiania się i ubioru. Na pięcioksiąg składają się: Księga Rodzaju Księga Wyjścia Księga Kapłańska Księga Liczb Księga Powtórzonego Prawa Judaizm i islam uznaje, równierz  także wszystkie pozostałe księgi Starego Testamentu. Są to oprócz Tory: Księgi proroków – w nich zawarte są wszystkie kolejne proroctwa, czyli zgodnie z tradycją treści, które prorocy na zlecenie Boga przekazywali wiernym. Na kartach Starego Testamentu znajdują się, równierz dzieje poszczególnych proroków. W skład tych ksiąg wchodzą: Księga Jozuego Księga Sędziów I Księga Samuela II Księga Samuela I Księga Królów II Księga Królów Księga Izajasza Księga Jeremiasza Księga Ezechiela Księga Ozeasza, Księga Joela, Księga Amosa, Księga Abdiasza, Księga Jonasza, Księga Micheasza, Księga Nahuma, Księga Habakuka, Księga Sofoniasza, Księga Aggeusza, Księga Zachariasza, Księga Malachiasza Księgi hagiograficzne – są to księgi poetyckie, będące zbiorami pieśni, przysłów, poematów i kazań, które uznane zostały za święte, oraz księgi o charakterze historyczno-legendarnym opisujące dzieje osób, które nie zostały uznane za proroków ale odegrały kluczową rolę w dziejach narodu wybranego W skłąd ksiąg hagiohraficznych wchodzą: Księga Psalmów Księga Przysłów Księga Hioba Księga Pieśń nad pieśniami Księga Rut Księga Lamentacje Jeremiasza (Treny) Księga Koheleta (Eklezjastesa, Kaznodziei) Księga Estery Księga Daniela Księga Ezdrasza Księga Nehemiasza I Księga Kronik II Księga Kronik Nowy Testament Crześcijanie, dla których Staregy Testament jest księgą świętą, ogromne znaczenie odgrywa, również Nowy Testament spisany w języku greckim, w latach 52 – 98 n.e. Nowy Testament opisuje ewangelię tzn. "Dobrą Nowinę", o królestwie Bożym i o zbawieniu głoszoną przez Jezusa Chrystusa i jego uczniów, oraz dzieje pierwszych gmin chrześcijańskich. Nowy testament składa się z 27 ksiąg.Są to: Cztery Ewangelie – zapis życia i działalności Jezusa Chrystusa.: Ewangelia Mateusza Ewangelia Marka Ewangelia Łukasza Ewangelia Jana Dzieje Apostolskie –opisuje początki i funkcjonowanie pierwotnego kościoła, na tle działalności niektórych apostołów  (św. Paweł, św. Piotr,św. Jakub Starszy i Młodszy) księgi dydaktyczne – zbiór listów apostolskich: 13 listów Pawła z Tarsu List do Hebrajczyków (powstały prawdopodobnie w środowisku pawłowym, skierowany do jednej z gmin judeochrześcijańskich, prawdopodobnie w Jerozolimie) 7 listów powszechnych (św. Jakuba, I i II św. Piotra, I, II i III św. Jana, św. Judy Tadeusza) Apokalipsa, zwana też Objawieniem świętego Jana. Autorstwo i historyczność Biblii Badaniem Biblii zajmuje się biblistyka. Tradycyjna wersja głosi, iż autorami wszystkich ksiąg były rzeczywiście osoby, od których wzięły sie nazwy ksiąg – tak, więc pięcioksiąg Mojżeszowy napisał Mojżesz od razu w wersji jaką znamy w dzisiejszych czasach, Jozue napisał Księgę Jozuego, itd. Badania prowadzona na tle stylu i języka oryginalnych ksiąg kanonu hebrajskiego sugerują, że faktycznie najstarszą częścią Biblii są jej pisma poetyckie – Psalmy, Księga Hioba, Pieśń nad Pieśniami – spisane jeszcze przed 1000 rokiem p.n.e i nie uległy późniejszym transformacją. Młodsze księgi proroków (od Księgi Izajasza) były spisywane za życia określonych proroków, lecz nie koniecznie byli ich jedynymi autorami. Badacze twierdzą, że najstarszymi fragmentami Nowego Testamentu są; Listy Pawła z Tarsu, lub jak twierdzą niektórzy Ewangelia Mateusza (aramejski pierwowzór Ewangelii wg św. Mateusza).  Dzieje Apostolskie spisane zostały około 60 roku n.e. przez Łukasza Ewangelistę (można to wywnioskować po tym iż końcowy fragmen jego Ewangelii jest umieszczony w pierwszych wersetach Dziejów apostolskich). Można, również usłyszeć głosy, iż Dzieje zostały napisane przez anonimowych autorów na podstawie pośrednich relacji i legend.Autorem Apokalipsy był Jan apostoł. Spisana została około 96 roku n.e., a więc około 26 lat po upadku Jerozolimy Przekłady Biblii      Biblia byłą tłumaczona już od czasów starożytnych. Już w III w. p.n.e pojawiły się jej pierwsze przekłady, które niewątpliwie służyły żydom mieszkającym poza terenami Palestyny, jak również prozelitom (poganom nawracającym się na judaizm). Pierwszym przekłądem była Septuaginta, czyli przekład z hebrajskiego na grecki, powstały w diasporze aleksandryjskiej. Dokonywano, również przekłądów na jezyk aramejski, ponieważ językiem powszechnie stosowanym przez żydów po powrocie z niewoli babilońskiej(583) był właśnie język aramejski. Tak powstawały targumy, które nie były dosłownym tłumaczeniem biblii, lecz swobodną parafrazą wraz z obszernymi wyjaśnieniami. Po powstaniu chrześcijaństwa przełożono Biblię na łacinę(Wulgata). Od II do VII wieku dokonano wielu innych przekładów m.in. na język syryjski (Peszitta), gocki, arabski, koptyjski, etiopski orazormiański W IX wieku Cyryl i Metody dokonali przekładu Biblii na język staro cerkiewno-słowiański.  W Średniowieczu posługiwano się łacińską formą Biblii. Dopiero po reformacji zaczęto tłumaczyć Pismo Święte z łaciny na języki narodowe.W późniejszym czasie pojawiły się, również tłumaczenia z języków oryginalnych. Przekłady polskie: Psałterz floriański- I połowa XV wieku Biblia królowej Zofii- 1453-61 r. Biblia Brzeska- 1563r. Biblia Jakuba Wujka- 1599 r. Biblia Gdańska- 1632 r. Biblia Tysiąclecia - 1966 r.(oficjalny przekład liturgiczny)